كلمه «مطالبه» از ريشه «طلب» است که در لغت نامه دهخدا اینگونه معنی شده: «خواستن حق خود را از كسي و بازجست كردن». البته اين معني حقيقي كلمه است اما معني مجازي آن متفاوت است. عرض مي كنم علت تفاوت را؛ چنانچه مستحضر مي باشيد، برخي مواقع، تركيبات باعث مي شوند كه يك كلمه معني ريشه اي خود را از دست بدهد و معني ديگري پيدا كند. چرا راه دور برويم! همين تركيب «مطالبات معلمان» يكي از آنها مي باشد. اين كلمه در اصل معني ساده اي دارد: آنچه مورد طلب معلمان است. اما اين كلمه يك كلمه ادبي صرف نيست بلكه يك كلمه سياسي ادبي مي باشد. هر چيزي هم كه جنبه سياسي پيدا كند، جلد عوض مي كند. حال «مطالبة» سياسي است يا «معلم»؟ بايد گفته شود هر دو. اصولاً طلب از هر نوعش سياسي است. مثلاً مطالبه ي فرهنگي يا مطالبه ي اقتصادي به دنبال خود چالش دارد. هر چيزِ چالش دار هم سياسي مي شود. معلم هم كه هميشه در چالش معاش است؛ پس اساساً سياسي است. زماني كه قرار است مطالبات معلمان، كه يك تركيب سياسي  است، داده نشود سياسي تر هم مي شود. چرا داده نشود؟ چون يك ابزار است. ابزاری در دست وزيران محترم فعلي، سابق، اسبق و ماقبل تاريخ، آينده نزديك، آينده دور يا بهتر است بگويم آينده استمراري و بي نهايت...

داستان تكراري پيرزني كه از دار دنيا فقط يك هاونگ داشت را بارها برايتان نقل كرده ام. پيرزن قصه ما، از همه جهت محتاج ديگر اهالي روستا بود. سفره و طبق، قاشق و بشقاب و غيره. اما زیر بار منت كسي نمي رفت. تكيه كلامش اين بود: يكي سفره دارد قرض بدهد به همسايه، ديگري هاونگ دارد، يكي نان دارد قرض بدهد به همسايه، ديگري هاونگ دارد، يكي ديگ دارد قرض بدهد به همسايه، ديگري هاونگ و الخ.

وزرای محترم وقتي توسط خبرنگاران محترم سئوال پيچ مي شوند، يك چيزي توي آستين محترم شان دارند كه رو مي كنند براي گريز از پاسخ به اصل سئوال [بر مبناي قانون گريز از مركز]. مثلاً وقتي از وزير نيرو در مورد كمبود برق سئوال مي شود، مي فرمايد لامپ كم مصرف توزيع خواهيم كرد. وزير صنايع در مقابل سئوال علت آتش گرفتن برخي ماشين ها، ققنوس صفت مي گويد در حال ساختن خودروی ملي ارزان قيمت پانزده ميليوني! هستيم. وزير ارشاد در مورد ركود بازار كتاب مي فرمايد يارانه كاغذ روزنامه ها پرداخت مي شود.

 و اما پاسخ انحرافي وزير محترم آموزش و پرورش در مورد سئوال «حق التدريسي ها كي استخدام خواهند شد»؟ اين است: «بزودي مطالبات فرهنگيان پرداخت خواهد شد».

پاسخ وزير محترم آموزش و پرورش درمورد سئوال «علت افت تحصيلي در مقطع راهنمایي» اين است: «بزودي مطالبات فرهنگيان پرداخت خواهد شد».

پاسخ وزير محترم آموزش و پرورش در مورد سئوال «چاپيدن مردم توسط غيرانتفاعي ها» اين است: «بزودي مطالبات فرهنگيان پرداخت خواهد شد».

پاسخ وزير محترم آموزش و پرورش در مورد سئوال «كمبود معلم در درس تربيت بدني»، «فضاي آموزشي»، «وضعيت مراكز تربيت معلم»، «مديران ضعيف»، «عدم پرداخت به موقع حقوق»، «وضعيت فرهنگيان بازنشسته»، «پائين بودن حقوق معلمان، «عدم اجراي صحيح بخشنامه ها در مدارس»، «تعدد دانش آموزان در كلاس»، «كيفيت آموزش»، «نقش پرورش»، «سرانه دانش آموزي» و هزاران سئوال ديگر، اين است: «بزودي مطالبات فرهنگيان پرداخت خواهد شد».

بايد دقت كرد كه اين پاسخ، تنها در مقابل خبرنگاران داده نمي شود بلكه اگر زبانم لال، خداي ناكرده، وزير محترم توسط مجلس استيضاح شود، وزير در دفاع از خود، خواهد گفت كه كاري كرده تا به زودي «مطالبات فرهنگيان» پرداخت شود. حتي وزير جديدالورود هم براي ارائه برنامه خود حتماً به اين موضوع اشاره خواهد كرد كه «مطالبات فرهنگیان» در راس اقدامات بنده خواهد بود.

پي نوشت

1. در مجلس خواستگاري معلم از دختر مردم، در مورد سئوالاتي از قبيل اينكه «شازده پسر منزل از خود دارند»؟ پدر با اشاره سر جواب منفي مي دهد؛ «شازده پسر حقوق مكفي دارند»؟ پدر با سر جواب منفي مي دهد؛ ماشين، املاك و سهام عدالت كه باید داشته باشد، پدر با سر پاسخ منفي مي دهد. سپس بادي در غبغب انداخته با صرفه صدايش را صاف مي كند و مي گويد: در عوض، پسرم كلي مطالبات دارد.

2. ظريفي مي گفت: مهم اين است كه از دولت اولاجاغین اولا نه وئره جاغین (مهم اين است كه بستانكار دولت باشي نه بدهكارش ) معمولاً ثروتمندان از فقرا  طلب دارند و ثروتمندترين افراد كسي است كه از دولت طلب داشته باشد.