این نوشته زمزمه دلتنگی است از یاد و خاطرات اردوی جنوب 89 تقدیم به بچه های جبهه:
همه در تلا طمند/در انتظار یک فرج/خدا کند یکی نیاد/اونام برند به کربلا/لبخند توی چشاشونه/صفای توقلباشونه/نمی دونید چه حالیه/وقتی می گن سوار بشید/اون اتوبوس که اون وره/اسمش شهید علمداره/هر اتوبوس یه اسم داره/رسم ورسوم خاص داره/با خود می گی خدای من/کی هستم وچه چیز می خوام/توی این اندیشه ها/یکی می گه یک صلوات/غوغا داره شروع می شه/با گفتن این صلوات/تو این سفر که دل می دی/دل به عاشقا می دی/عاشقایی که شهید شدند/شهید شهر خون شدند/این دلت جائی میشه/عاشق وکرببلایی می شه/کربلائی که تو ایرانه/می گند اسمش مهرانه/پا می ذاری به جعبه ها/به مرزهای عشق وجنون/جعبه هایی که هر کی رفت/خودش رو ساخت آدم رفت/راوی می گفت که هر کسی اینجا اومد آدم شد/زنده نموند شهید شد.
ما مریم به جبهه ها/ به سرزمین شهدا/با سر بند وپلاک/با چفیه وسجاده ها/مهر وتسبیح ونماز/با قلبهایی پر از نیاز/با دستهایی که خالی اند/فکرا همش پوشالی اند.
سلام ما بر شماها/بر همه شهدا/بر باکری ها همتها/بر ناله های بی صدا/سلام ای نخلها/ای نخلهای سر جدا/سلام ای شهر خونین/سلام بر جهان آرا/کجائید ای مردان خدا/ای عاشقای بی ادعا/ای رفقا،برادرا/بسیجیای سر جدا
آخ چه لحظه قشنگیه/نماز صبح خوندنا/زیارت عاشورا رفتنا/ذکر یا حسین یا اخا گفتنا/سینه وگریه کردنا/سراپا عاشق شدنا
ظلمت شب که می رسد/روز دلت شروع می شه/تمام سرو دعا میشی/انگار نه انگار خسته ای/کل سرزمین شهدا/کویر وآب نداره /تا چشم داری خاک می بینی/خاکی که سنگ هم نداره/می گن این خاک حرفا داره/حرفای ناگفته داره/کافیه که سکوت کنی/سکوت پر معنا کنی/چشما تو خوب وا بکنی/ندیده ها را ببینی/طلا ئیه،شلمچه/اروند رود چزابه/خرمشهر،فکر/بستان وهونیزه/پادگان دژ،حمید/میش داغ،پادگان زید/نصف صفا،محل صفا/جای جای دو کوهه،عصاره جبه ها، تکه ای از کرب وبلا
آی ای شهدا/ ای از زنده هم زنده ترا/بعد شما امام ها/طاقت نیاورد بمونه/فرمانده کل قوا،در عقب همه شهدا/آمد پیش شماها/ خلاصه اشو برات بگم/اونجا با خود فکر می کنی/یعنی ما هم آدم می شیم/همراه این یاران می شیم/یه روز می شد شهید بشیم/شهید راه دین بشیم
نمی دونم هدف،کسب رضایت خداست/هرچه اون بخواد همان سرنوشت ماست/وقت جدایی رسیده/ موقع والعصر خوندنه/باور کنید که بچه ها/اخرین دعای قلب ما/دوباره جبهه رفتنه/
((روزگاران عجیبی آمدند /نسلهای نانجیبی آمدند))
نوشته ی :نیلوفر قوس نشانی
