برخی از مهمان ها با آدم رو در باستی دارند و  اگر شب هم خانه صاحب خانه بیتوته کنند .با کت و شلور میخوابند . شب هم اگر مثا نش هم بترکد  برای اینکه مزاحم صاحب خانه نشود  به توالت هم نمی روند.اما برخی با صاحب خانه و خانه  راحت هستند. همین گه وارد خانه می شوند یک راست میروند سراغ یخچا ل برای خودشان میوه میارند و خودشان از خودشان پذیرائی میکنند.برخی هم  خیلی راحت تر از نوع دوم  هستند و زیر شلوار هم همراه می ارند و  تا نصف شب هم بگو وبخند راه میاندازند . اما از این ها راحت تر هم داریم اونهای که لباس ورزشی را  هم همراه خود دارند که اگر صاحب خانه خواست برود بازی فوتبال  این هم آویزون بشود با او برود  مایو هم  با خودشان به همراه دارند تا تنی هم به آب بدهند  معمولا هم یکی و دو هفته ای پلاس میشوند   .

این رئیس جمهوری بو لوی"اوو مورالز”  که رئیس جمهور  کشور بسیار مهم و استراتژیک  و دارای صنایع بسیار مهم به غیر از تراکتور سازی  میباشد.   از مهمان های  خودمانی و راحت  و البته  مهم بود که همراه خود پیژامه و لباس ورزش و مایوی شنا هم آورده بود و هر کجا میرفت یه گل کوچک  راه می انداخت .

آقا رئیس جمهور ورزشگار به این می گویند که حتی در سفر استانی هم  توپ و میدان را فراموش نکرده بود واستاندار ما راهم به بازی کشید . راستی حالا که ما به اولین بودن شهرمان خیلی افتخار میکنیم . این را هم باید به اولین هایمان اضافه کنیم که ما اولین شهری هستیم که رئیس جمهور یک کشور بسیار مهم مانند بولوی  از تیم محبوب شهرمان دیدن کرد و با اونها دست داد و حتی بازی هم کرد خدار را شکر و فروان شکر  که چنین نعمتی نصیب ما کرد و چشم حسود شهرهای  دیگر را ترکاند. این را هم از من بشنوید بد نیست که    " اوو مورالز” به کمالوند گفته اگر این بار رئیس جمهور نشدم  میامم با تراختوذر بازی میکنم و. جالب هم اینکه  مورالز هم گفته تراختور و نه تراکتور  

اما حکایت بازی فوتبال ئیس جمهور ها  در تهران یک چیز دیگری است .این فتح الباب است انشا .. من بعد هر رئیس جمهور اومد باهاش فوتبال بازی می کنیم .

 راستش  اون دورانی که ما برای خودمان یلی بودم در فوتبال اگر با یکی مشکل پیدا میکردیم  سر بازی فوتبال یه نیم دابلاغی(پشت پا ) میانداختیم تا طرف روی اسفالت  گل کوچک مثل خط کشی عابر پیاده نقش بر زمین بشود بعد هم با یک معذرت خواهی  سر وته قضیه را هم میاوردیم .

حالا اگر بتوانیم این بازی فوتبال را دیپلماتیک بگنیم خیلی کارها هم میتونیم انجام بدهیم  مثلا رئیس جمهور امریگا را دعوت می کنینم و سر بازی فوتبال  دو سه بار رویش خطای غیر عمد می کنیم و  آخر باز ههم یک چوب دستی میدهیم بغلش و راهی می کنیم ینک دنیا تا حالش جا بیاد و بدوند با کی طرف است  سارکوزی و برلوسکنی  ودیوید کامرون وآنگلا مرکل(البته با این نمیشود بازی کرد ) که عددی نیستند و اونها را مثل آب خوردن راهی بیمارستان میکنیم .  البته مبرهن  است  که نباید با رئیس جمهور برزیل  و ارژانتین  و پادشاه اسپانیا بازی کنیم که آبرویمان میرود  راستی گفتم پادشاه یاد پادشاه عربستان افتادم انگار کنید ملک عبداله با لباس ورزشی تو میدان فوتبال باشه  حداقل  دو سه تا شوت کریمی (کریم باقری )میزنیم روی شکمش که  هر وقت خوایست نام ایران را بیارد  سوز شکمش یادش بیافتاد .

 واما من بعد شاید این خبر را بشنویم رئیس جمهورکشور فلان در راس یک هئیت سیاسی ،اقتصادی و به همراه تیم کامل ورزشی وارد تهران شد و مورد استقبال رئیس جمهور گردید .