بازسازی کمی دیر تر
این قدر تعلل می کنیم تا از دستمان برود و بعد هم کاسه چه کنیم چه کنیم دست می گیریم وعریضه به مجامع بین الملل می بریم که آقا این اثر فرهنگی را از ما دزدیده اند .
خبر هم خوشحال کننده است هم جای تعمل دارد باز سازی خانه پدری استاد شهریار و مکتب خانه ای که وی در آن درس خوانده در روستای خشگناب .
برخی از اتفاقات روزانه تکرار نمی شود که به سادگی از کنار آن عبور کرد .برخی از نوابغ و شعرا هر سال متولد نمی شوند که براحتی از کنار وجودی آنها گذشت . مادر گیتی بوعلی را فقط شاید یک بار به جهان هدیه بدهد ودر ده ویا بیست قرن شعرای مانند فردوسی و حافظ وسعدی رخ بنمایند .شهریار ملک سخن افتخاری است که در قرن ما و در تاریخ ما ودر سرزمین ما نصیب ما شده است . شهریاری که آوازه ی آن از مرزها وطن فراتر رفته ونه تنها در این نزدیکی در دورترین نقاط دنیا او شناخته شده است . این معروفیت وی این طمع را در برخی از همسایگان ما بوجود آورده است که مدعی شوند که شهریار از دیار انهاست . وشاید یک روز برای اینکه ادعای خود را ثابت کنند روستای به نام خشگناب بسازند .
سه دهه از انقلاب اسلامی و بیش از دو دهه (1367)از مرگ استاد شهریار سپری شده است و ما این روزها از زبان رئیس میراث فرهنگی می شنویم که خانه پدری استاد شهریار در روستای خشگناب که محل پرورش ذوق هنری استاد به گفته خودش می باشد بازسازی می شود . آیا کمی دیر نیست
چرا باسازی تا انجائی که نگارنده مطلع بوده است خانه پدری وی بعد از انقلاب پا بر جا بوده است .و در سالهای نزدیک بر اثر تعلل ما فرو ریخته است .بازسازی صورت می گیرد وخانه و مکتب خانه ای که استاد در آن پیش ملا ابراهیم تلمذ کرده دوباره پا بر جا می شود .قطعا هدف توسعه میراث فرهنگی و ایجاد گردشگری می باشد وهدف دیگری را نمیتوان متصور شد .
خشگناب روستای که با این همه ساخت وساز و آبادانی بعد از انقلاب هنوز راه اسفالت ندارد و نه تنها راه اسفالت ندارد راه شوسه مناسبی هم ندارد .بخواهیم توریست ببریم باید از بال گرد استفاده نمایم .
تا روستای "قیش قورشاق" روستای مادری استاد شهریار روستای که کوه حیدر بابا در آن قرار دارد میرویم . چند نفری در میدانگاه روستا هستند از آنها می پرسم که می خواهم به خشگناب بروم .کسی پاسخ میدهد از این جا راه ندارد مگر از راه قطار بروی منظورش راه نیمه آماده قطار میانه تبریز است که روستائیان در نبود راه مناسب از این فرصت استفاده کرده و از آن راه به عنوان راه موسلاتی استفاده می کنند .من وهمراهم که بومی محلی هستیم با هزار مصیبت روستای خشگناب را پیدا می کنیم .
راه که ندارد امکانات لازم برای توریست هم ندارد و مهم تر از آن ساده ترین و کم هزینه ترین امکان برای رسیدن به یک مکان که همان تابلو راهنما باشد را هم ندارد .
دلم میخواهد وقتی از راه پیچ در پیچ جاده قره چمن به سوی خشگناب می روم تابلو نوشته را ببینم که این شعر استاد در آن نفش بسته
حیدربابا ، قره چمن جاداسى
چْووشلارین گَلَر سسى ، صداسى
کربلیا گئدنلرین قاداسى
دوْشسون بو آج یوْلسوزلارین گؤزوْنه
تمدّونون اویدوخ یالان سؤزوْنه
و اما دریغ از یک تابلو راهنما . دوست دارم کنار کوه حیدر بابا این تابلو را ببینم
حیدربابا، گون دالیوی داغالسین
اوزون گولسون، بولاخلارون آغلاسین
اوشاخلارون بیر دسته گل باغلاسین
یل گلنده ور گتیرسین بویانا
بلکه منیم یاتمیش بختیم اویانا
وقتی وارد روستای خشگناب می شوم این تابلو را ببینم
حیدربابا ، میراژدر سسلننده ،
کند ایچینه سسدن _ کویدن دوشنده،
عاشیق رستم ، سازین دیللندیرنده،
یادوندادی نه هولسک قاچاردیم؟
قوشلار تکین قاناد چالیپ اوچاردیم؟
دوست دارم تابلوی را ببینم که روی آن خانه و مکتب خانه که استاد درس خوانده را نشان میدهد و مزین به این قطعه از حیدر بابا است
حیدربابا ، ملا ابراهیم وار ، یا یوْخ ؟
مکتب آچار ، اوْخور اوشاقلار ، یا یوْخ ؟
خرمن اوْستى مکتبى باغلار ، یا یوْخ ؟
مندن آخوندا یتیررسن سلام
ادبلى بیر سلامِ مالاکلام
و حتی تابلو های را میخواهم که خانه میر عزیز میر صالح هچی خاله را برایم نشان دهد
. میرصالحین دلى سوْلوق ائتمه سى
میر عزیزین شیرین شاخسِى گئتمه سى
میرممّدین قورولماسى ، بیتمه سى
ایندى دئسک ، احوالاتدى ، ناغیلدى
گئچدى ، گئتدى ، ایتدى ، باتدى ، داغیلدى
نمی دانم اینها چقدر هزینه می برد که یک روستا معمولی به یک روستای گردشگری تبدیل شود .دوست دارم حتی در راه تبریز و در کنار تالب قوریگل این تابلو نوشته را از اشعار استاد داشته باشیم حیدربابا، قوری گولون قازلاری،
گدیکلرون سازاخ چالان سازلاری،
کت _ کوشنین پاییزلاری ، یازلاری،
بیر سینما پرده سی در گوزومده،
تک اوتوروب، سیرایدیرم یوزومده.
این ها را میخواهم داشته باشیم تا کسی با این همه ادله مدعی محمد حسین بهجت نشود که این شاعر مال ماست .
سفرهای استانی ریاست محترم جمهوری در آخرین دور آن با اهداف فرهنگی بوده است و میدانیم که بودجه خوبی هم در نظر گرفته شده است . استاندار محترم نمی تواند کار گروه ویژه ای را برای ایجاد یک سایت گردشگری در دو روستای "قیش قورشاق و خشگناب" را صادر نماید . تا هم بتوانیم بهر برداری فرهنگی و هم با جذب توریست بهره برداری اقتصادی بکنیم .
بازسازی خانه پدری استاد تنها کافی نیست مدیر کل راه هم باید آستین بال بزند و سایر ادارت که میتواند کاری را انجام بدهند این بار نه به خاطر اهالی روستای خشگناب و قیش قورشاق بلکه به خاطر دل هزاران ایرانی ادب دوست و فرهنگ پرورو به خاطر مفاخر ایران اسلامی
